| تبليغات | X |
پشت دیوارهای شهر
 |
|
شعری از علامه طباطبایی موضوع: شعر در وبلاگ من جمعه 1386/09/23 11:55
مـــهر خـوبان دل و دیــن از همه بـی پروا برد رخ شــــطرنج نبرد آنــــچه رخ زیبا بـــــرد تو مـــپندار که مجنون سَرِ خود مجنون گـشت از ســمک تا به سماکش کِشش لیـــلی بــرد من به ســرچــشمه خورشید نه خود بـردم راه ذره ای بــــــودم و مــهر تو مـــرا بالا بـــرد من خسی بی ســر و پایم که به سیل افــــتادم او که مـی رفـــــــت مرا هم به دل دریا بـرد جام صهبا ز کــجا بـود؟ مگر دســت کــی بود که به یک جلوه دل و دین ز همه یک جا برد خم ابــــروی تو بود و کــف میــــنوی تو بود که دریـــــن بزم بـــگردید و دل شیدا بـرد خودت آموختی ام مهر و خودت سوخـــتی ام با برافروخـــــته رویی که قرار از ما بــــرد همه یاران به ســـــر راه تـــو بودیم ولــی غــــم روی تو مرا دید و ز مــن یــغما بــرد همه دل باخته بودیم و پریشان که غمت همه را پشت ســر انداخت مرا تنــها برد علامه طباطبایی ( ره ) نوشته شده توسط : علی امیدوار | لینک ثابت |
قم ایها المزمل موضوع: شعر در وبلاگ من شنبه 1386/02/01 10:1 الهي، به نعمت حضور، قلبم را از خطور ذنوب بازدار! «قُمْ اَيُّهَا الْمُزَّمِّل» شد گاه وصل دلدار، قم ايُّها المزَّمّل آمد زمان ديدار ، قُمْ اَيُّها الْمُزَّمِّل شعر از دیوان استاد ذوالفنون حسن زاده آملی نوشته شده توسط : علی امیدوار | لینک ثابت
یادی از امام ... موضوع: شعر در وبلاگ من دوشنبه 1385/12/14 16:51 رها بايد شد از هستــــــــــــىِ خويشتن، رها بايد شد از ديو خودىّ خود، جدا بايد شد آن كس كه به شيطان درون سرگرم است كى راهى راه انبيا خواهد شد؟
گواه دل ســـاغر از دست ظريف تو، گناهى نبود جز سر كوى تو اى دوست، پناهى نبود درِ امّيد ز هر سوى به رويم بسته است جـــز در ميكــــده امّيـــد به راهـــى نبود آنكــــه از بـاده عشق تو، لبى تازه نمود ملك هستى بر چشمش پرِ كاهى نبود گــــــر تو در حلقـــه رندان نظرى ننمايى به نگاهت، كه در آن حلقه، نگاهى نبود جـان فــــداى صنم باده فروشى كه بَرَش هستى و نيستى و بنده و شاهى نبود نظــــرى كن كه نباشد چو تو صاحبنظرى به مريضى كه در او جز غم و آهى نبود عاشقـــم، عاشق دلسوخته از دورى يار در كفـــم جــز دل افسرده گواهى نبود نوشته شده توسط : علی امیدوار | لینک ثابت
........... اگر عمری گنه کردی ............ موضوع: شعر در وبلاگ من سه شنبه 1385/10/12 10:48 --------------------<< دنيای دل >>---------- دنيا ی من ، دنيای دل ، دنيای عشقست و جنون سودای من ، سودای دل سودای عشقست وجنون
دلت را خانه ما کن مصفا کردنش با من به ما درد دل افشا کن مداوا کردنش با من اگرگم کرده ای ای دل کلید استجابت را بیا یک لحظه با ما باش پیدا کردنش با من بیفشان قطره اشکی که من هستم خریدارش بیاور قطره ای اخلاص و دریا کردنش با من به من گو حاجت خود را اجابت میکنم طلب کن آنچه میخواهی مهیا کردنش با من بیا قبل از وقوع مرگ روشن کن حسابت را بیاور نیک و بد را جمع ، منها کردنش با من چو خوردی روزی امروز ما را شکر نعمت کن غم فردا مخور تامین فردا کردنش با من به قرآن آیه رحمت فراوان است ای انسان بخوان این آیه را تفسیر و معنا کردنش با من اگر عمری گنه کردی مشو نومید از رحمت تو توبه نام را بنویس، امضا کردنش با من نوشته شده توسط : علی امیدوار | لینک ثابت |
منم پروردگارت ... بخوان مارا... موضوع: شعر در وبلاگ من دوشنبه 1385/08/29 19:39 یک شعر زیبا ..... طولانی است اما خواندنی و به دل می نشیند ----------------------------------------------------------------
بخوان ما را منم پروردگارت خالقت از ذره اي ناچيز صدايم كن مرا آموزگار قادر خود را
قلم را؛ علم را؛ من هديهات كردم
بخوان ما را منم معشوق زيبايت منم نزديكتر از تو به تو اينك صدايم كن رها كن غير ما را سوي ما بازآ
منم پروردگار پاك بي همتا منم زيبا؛ كه زيبا بندهام را دوست مي دارم تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو مي گويد تو را در بيكران دنياي تنهايان رهايت من نخواهم كرد
بساط روزي خود را به من بسپار رها كن غصه ي يك لقمه نان و آب فردا را تو راه بندگي طي كن عزيزا ؛ من خدايي خوب مي دانم
تو دعوت كن مرا بر خود به اشكي؛ يا خدايي؛ ميهمانم كن كه من چشمان اشك آلودهات را دوست مي دارم
طلب كن خالق خود را بجو ما را تو خواهي يافت كه عاشق مي شوي بر ما و عاشق مي شوم بر تو كه وصل عاشق و معشوق هم آهسته مي گويم: خدايي عالمي دارد
قسم بر عاشقان پاك باايمان قسم بر اسبهاي خسته در ميدان تو را در بهترين اوقات آوردم قسم بر عصر روشن تكيه كن بر من
قسم بر روز هنگامي كه عالم را بگيرد نور قسم بر اختران روشن اما دور رهايت من نخواهم كرد
بخوان ما را كه مي گويد كه تو خواندن نمي داني؟ تو بگشا لب
تو غير از ما خداي ديگري داري؟ رها كن غير ما را آشتي كن با خداي خود تو غير از ما چه مي جويي؟ تو با هر كس به جز با من؛ چه مي گويي؟
و تو؛ بي من ؛چه داري؟؟؟... هيچ! و تو؛ با من؛ چه كم داري عزيزم؟؟؟...هيچ!
هزاران كهكشان و كوه و دريا را و خورشيد و گياه و نور و هستي را براي جلوه ي خود آفريدم من ولي وقتي تو را من آفريدم بر خودم احسنت مي گفتم تويي زيباتر از خورشيد زيبايم تويي والاترين مهمان دنيايم كه دنيا بي تو؛ چيزي چون تو را ؛ كم داشت تو اي محبوبتر مهمان دنيايم نمي خواني چرا ما را؟؟ مگر آيا كسي هم با خدايش قهر مي گردد؟ هزاران توبهات را گرچه بشكستي ببينم! من تو را از درگهم راندم؟؟؟
اگر در روزگار سختيت خواندي مرا اما به روز شاديات؛ يك لحظه هم يادم نمي كردي به رويت بنده ي من ؛ هيچ آوردم؟؟؟ كه مي ترساندت از من؟ رها كن آن خداي دور آن نامهربان معبود آن مخلوق خود را اين منم پروردگار مهربانت؛ خالقت اينك صدايم كن مرا با قطره ي اشكي به پيش آور دو دست خالي خود را با زبان بستهات كاري ندارم ليك غوغاي دل بشكستهات را من شنيدم غريب اين زمين خاكيام ! آيا عزيزم؛ حاجتي داري؟
تو اي از ما ! كنون برگشته اي ؛ اما كلام آشتي را تو نمي داني؟ بينم! چشمهاي خيست آيا؛ گفته اي دارند؟
بخوان ما را
بگردان قبلهات را سوي ما
اينك وضويي كن
خجالت مي كشي از من؟
بگو! جز من كس ديگر نمي فهمد
به نجوايي صدايم كن
بدان آغوش من باز است
براي درك آغوشم
شروع كن... يك قدم با تو
تمام گامهاي ماندهاش با من كيوان شاهبداغي --- مجله موفقیت نوشته شده توسط : علی امیدوار | لینک ثابت |
سر وقت خدا موضوع: شعر در وبلاگ من جمعه 1385/07/28 10:59 سهراب و سر وقت خدا رفتن او رفته بودم سر حوض تا ببينم شايد، عكس تنهايي خود را در آب، آب در حوض نبود. ماهيان ميگفتند: هيچ تقصير درختان نيست. ظهر دم كرده تابستان بود، پسر روشن آب، لب پاشويه نشست و عقاب خورشيد، آمد او را به هوا برد كه برد. ... ... ... و بگو ماهيها حوضشان بيآب است.
من به سر وقت خدا مي رفتم نوشته شده توسط : علی امیدوار | لینک ثابت |
|
|
